Με τα δικά μου λόγια θα έλεγα ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει βαριά νόσο. Απόδειξη είναι ότι όχι μόνον δεν κατάφερε να διαχειριστεί την οικονομική κρίση, αλλά την ενίσχυσε και κατέδειξε μ’ αυτό τον τρόπο ότι πρωτίστως η κρίση είναι πολιτική. Στο πλαίσιο αυτό είναι και η έλλειψη ενός ευρωπαϊκού σοσιαλδημοκρατικού μεταρρυθμιστικού κόμματος που δεν λειτουργεί πελατειακά και έχει μέτωπο στο λαϊκισμό και στον εθνικισμό. Κάθε φορά, ο χώρος αυτός γίνεται προσπάθεια να συγκροτηθεί με τα παλιά υλικά και το πολιτικό προσωπικό που είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνο για τη χρεοκοπία της χώρας. Πρέπει να κάνουν στην άκρη και να αφήσουν το χώρο ελεύθερο σε νέες δυνάμεις που δεν έχουν γαλουχηθεί στον «πασοκισμό» της Μεταπολίτευσης.