AP_19146582078840.jpg

 

Αναμφισβήτητα πολλές είναι οι αναγνώσεις των αποτελεσμάτων των ευρωπαϊκών
εκλογών και ποικίλουν όχι μόνον με βάση την πολιτική τοποθέτηση του αναγνώστη
και της αναγνώστριας αλλά και στη βάση της γωνίας από την οποία επιχειρούμε να
τα διαβάσουμε. Αν υιοθετήσουμε μια εθνική και τοπική γωνία θέασης για να
γενικεύσουμε, σίγουρα θα χαθούμε στη μετάφραση. Τα μηνύματα είναι πολλά και
αντιφατικά. Βαλλωνία και Φλάνδρα είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα δυο
διαμετρικά αντίθετων κατευθύνσεων στις επιλογές των Βέλγων πολιτών. Η
Φλάνδρα ψήφισε ακροδεξιά και η Βαλλωνία μαζί με τις Βρυξέλλες αριστερά και
οικολόγους. Ανάλογες ψηφίδες υπάρχουν παντού και δεν είναι αμελητέες για την
τελική σύνθεση. Χρειάζεται ωστόσο να τις υπερβούμε για να έχουμε τη μεγάλη
εικόνα.

Η μεγάλη εικόνα σχετίζεται κατά τη γνώμη μου με τρεις σημαντικές διαπιστώσεις
που απορρέουν από τη νέα σύνθεση του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Η πρώτη έχει
να κάνει με την υποχώρηση των δυο μεγάλων ευρωπαϊκών κομμάτων που υπήρξαν
οι πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ξέρουμε, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού και του
Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Οι συντηρητικοί με 175 έδρες έναντι 217 που είχαν
στην απερχόμενη ευρωβουλή και οι σοσιαλδημοκράτες με 149 έναντι 186 δεν
έχουν πια την πλειοψηφία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο με ό,τι αυτό σημαίνει για
την ανασύνθεση και την ταυτότητα των μελλοντικών συμμαχιών καθώς και τις
κρίσιμες αποφάσεις που θα κληθούν να πάρουν. Πράσινοι/ες και Κεντρώοι/ες
Φιλελεύθεροι/ες αναδεικνύονται σε ρυθμιστές των κρίσιμων αυτών αποφάσεων
και αυτό δίνει νέα δυναμική στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, καθώς πρόκειται για
πολιτικές δυνάμεις με σαφή και έντονο ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Η δεύτερη διαπίστωση έχει να κάνει με τη θεαματικό άνοδο των Πρασίνων και το
πρασίνισμα της πολιτικής ατζέντας που χαρακτήρισε την ευρωπαϊκή εκλογική
καμπάνια στα κράτη μέλη της δυτικής Ευρώπης. Το πράσινο κύμα απλώνεται και
στο επίπεδο των κεντρικών πολιτικών αποφάσεων στο όνομα ενός νέου κοινωνικού
και οικονομικού μοντέλου αλλά και στο επίπεδο της κοινωνίας των πολιτών
διαμορφώνοντας προνομιακές σχέσεις με τη νεολαία που δείχνει τάσεις δέσμευσης
σε ένα πολιτικό σχέδιο σωτηρίας του πλανήτη. Η Σουηδή Γκρέτα που συγκίνησε τον
κόσμο και οι πορείες για την κλιματική αλλαγή είναι χαρακτηριστικά δείγμα της
οικολογικής δυναμικής που τείνει να βάψει πράσινη την αριστερά. Οι ίδιοι οι
Πράσινοι φαίνεται ότι έχουν πλήρη συνείδηση μιλώντας για την εντολή που πήραν
για ν' αλλάξουν τα πράγματα. Προικισμένη με μια κοσμοαντίληψη που δεν βλέπει
εθνικά σύνορα είναι σήμερα η ευρωπαϊκή πολιτική δύναμη που απαντάει πειστικά
στον ευρωσκεπτικισμό και τον εθνικισμό της ακροδεξιάς,.

Η τελευταία διαπίστωση έχει να κάνει με τη διάψευση των προσδοκιών της
ακροδεξιάς. Μπορεί Λε Πεν, Φάρατζ, Σαλβίνι και Όρμπαν να αποτελούν ένα ισχυρό
κουαρτέτο για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις αλλά ο φόβος της ακροδεξιάς επέλασης δεν
επαληθεύτηκε σε αρκετές περιπτώσεις. Η ευρωπαϊκή ακροδεξιά παραμένει επίσης
με σημαντικές αντιφάσεις στο εσωτερικό της στην πραγματικότητα χωρίς ενιαίο
πολιτικό σχέδιο απόρριψης της Ευρώπης. Οι Ευρωπαίοι πολίτες προσερχόμενοι στις
κάλπες πολύ περισσότεροι από ότι στις προηγούμενες ευρωπαϊκές εκλογικές
αναμετρήσεις έδειξαν από την άλλη μεριά ότι η Ενωμένη Ευρώπη δεν τους έχει
τελειώσει και ότι θέλουν να της δώσουν μια νέα ευκαιρία για να τους κερδίσει.

Η μεγάλη εικόνα δεν ταιριάζει στη δική μας περίπτωση. Για να το πούμε κομψά, η
Ελλάδα εξακολουθεί να παραμένει μια εκκεντρική περίπτωση που δεν φαίνεται
προς το παρόν να επηρεάζεται από τις ευρωπαϊκές τάσεις. Δεν ξέρω αν είναι τα
απανωτά μνημόνια και η πολλαπλή κρίση που τη μαστίζει χρόνια τώρα που την
εμποδίζουν να αποκτήσει μια ευρωπαϊκή κανονικότητα. Τα πολιτικά της κόμματα
μοιάζουν ανέγγιχτα από ευρωπαϊκότητες και ανεπηρέαστα από κεντρικές
ευρωπαϊκές προβληματικές. Ακόμα και η Ακροδεξιά της, η Χρυσή Αυγή είναι ειδική
περίπτωση. Ταυτόχρονα εγκληματική και κοινοβουλευτική. Το ευχάριστο είναι ότι
σ' αυτές τις ευρωεκλογές ξεκίνησε η πτώση της. Και ότι εξαϋλώθηκαν οι ΑΝΕΛ. Στη
θέση τους, της ΧΑ και των ΑΝΕΛ, ένα νέο κόμμα η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου
που μας είπε ήδη ότι πρέπει να χτίσουμε τείχος στον Έβρο για τους μετανάστες και
πίσω του ακριβώς ναρκοπέδιο. Όσοι τολμούν να πηδήσουν το τείχος θα βρίσκουν
το ναρκοπέδιο.

Οι ευρωπαϊκές εκλογές στην Ελλάδα στραμμένες αποκλειστικά στα εσωτερικά
ζητήματα και εθνικά στρατευμένες δεν συμβάδισαν στο σύνολό τους με τις
ευρωπαϊκές εξελίξεις. Η Νέα Δημοκρατία δεν ακολούθησε την μείωση που
σημειώνεται στις δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο οποίο ανήκει.
Αντίθετα αύξησε τις δυνάμεις της και αναδείχθηκε με μεγάλη διαφορά πρώτο
κόμμα. Το κύμα της οικολογίας δεν έφθασε στις ελληνικές ακτές - οι Οικολόγοι
Πράσινοι έλαβαν μόλις το 0,87% - και το ευρωπαϊκό κεντρώο και φιλελεύθερο
Ποτάμι έχασε το στοίχημα της επιβίωσής του. Ταυτόχρονα ο ΣΥΡΙΖΑ που είδε τα
ποσοστά του να μειώνονται σημαντικά παραμένει το μεγαλύτερο κόμμα της
ευρωπαϊκής αριστεράς.

Το Βήμα της Κυριακής