Κυρία Ρεπούση, σε συνέντευξή του στο Pireas2day.gr ο Πρόεδρος της Συμφωνίας για τη Νέα Ελλάδα κ. Ανδρέας Λοβέρδος προανήγγειλε συνεργασία του κόμματός του με τη ΔΗΜ.ΑΡ στις ερχόμενες εκλογές, αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογές. Πιστεύετε ότι αυτή η συνεργασία μπορεί να οδηγήσει στην διαμόρφωση του λεγόμενου «τρίτου πόλου», της κεντροαριστεράς;

Ο τρίτος πόλος είναι αναγκαίος και η ΔΗΜΑΡ επενδύει πολιτικά για τη συγκρότησή του. Είμαστε ανοικτοί στις συνεργασίες και σκοπεύουμε το αμέσως προσεχές διάστημα να επισπεύσουμε τις διαδικασίες για τη διαμόρφωσή του. Η μορφή που θα πάρει το σχήμα αυτό δεν είναι προκαθορισμένη, ούτε και οι συντελεστές γι΄ αυτό και δεν είμαι σε θέση να αναφερθώ συγκεκριμένα. Οπωσδήποτε όμως όσοι και όσες βρίσκονται αυτή τη στιγμή εκτός κυβερνητικού ΠΑΣΟ είναι προνομιακοί συνομιλητές μας. Αρκεί βέβαια να είναι αξιόπιστοι.

Η πλειοψηφία του κόμματός σας φάνηκε τουλάχιστον επιφυλακτική αν όχι αρνητική απέναντι στην λεγόμενη κίνηση των «58». Εσείς πιστεύετε ότι αυτή η κίνηση μπορεί να έχει αποτελέσματα στην κοινωνία για την επανασύσταση της κεντροαριστεράς;

 

Πράγματι η ΔΗΜΑΡ ήταν επιφυλακτική για να μην πω αρνητική. Ο βασικός λόγος είναι ότι δεν μπορείς να καλείς σε κοινή κάθοδο στις προσεχείς εκλογές δυο κόμματα εκ των οποίων το ένα είναι στην κυβέρνηση και συμφωνεί με την κυβερνητική πολιτική και το άλλο είναι στην αντιπολίτευση και διαφωνεί με τις βασικές επιλογές που γίνονται. Θα πρόσθετα ότι η ΔΗΜΑΡ, ένα κόμμα που δεν κουβαλάει τις αμαρτίες του ΠΑΣΟΚ που κυβέρνησε τη χώρα και φέρει πολύ σοβαρές ευθύνες για την τύχη της δεν έχει κανένα λόγο να συμπράξει μαζί του. Οι 58 καλούνται σήμερα να αποφασίσουν αν θα λειτουργήσουν ως η «αυλή» του εναπομείναντος κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ που εκπροσωπείται σήμερα από τον κ. Βενιζέλο ή ως η επισπεύδουσα δύναμη για την ανασυγκρότηση μιας προοδευτικής σοσιαλιστικής παράταξης που έχει λόγο για όσα συμβαίνουν σήμερα. Και όταν λέω λόγο, εννοώ διαφορετικό λόγο διότι αν δεν είναι διαφορετικός δεν έχει λόγο ύπαρξης. Και εδώ έρχομαι στο δεύτερο σοβαρό λόγο για τον οποίο η ΔΗΜΑΡ υπήρξε επιφυλακτική με την κίνηση των 58. Στην άποψή τους για την κυβερνητική πολιτική. Τι πιστεύουν γι’ αυτήν; Είναι πράγματι μονόδρομος; Εμείς στη Δημοκρατική Αριστερά λέμε ότι δεν είναι μονόδρομος και ότι υπάρχει εναλλακτική πολιτική για την έξοδο από την κρίση. Δεν ξέρω αν συμφωνούν οι 58. Η μάλλον αν έμπαινε το ερώτημα αυτό στους συμμετέχοντες στην κίνηση αυτή, είμαι σίγουρη ότι θα υπήρχαν ριζικά διαφορετικές απόψεις. Το ερώτημα όμως αυτό είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Είναι το κρίσιμο ερώτημα σήμερα που οι Έλληνες πολίτες στενάζουν από τις συνέπειες της κρίσης και των πολιτικών που ασκούνται για την έξοδο από αυτήν. Αν μια πολιτική κίνηση αποφεύγει να απαντήσει στο ερώτημα αυτό, δεν έχει κατά την άποψή μας λόγο ύπαρξης. Πιστεύω λοιπόν ότι έτσι όπως διαμορφώθηκαν τα πράγματα η κίνηση αυτή ανεξάρτητα από τις προθέσεις της θα καταλήξει να συμπλεύσει με το ΠΑΣΟΚ. Εκτός εάν ξαναδεί με θετικό μάτι τη ΔΗΜΑΡ. Εμείς θα παραμείνουμε ανοικτοί στη συνεργασία, κυρίως αν αυτή είναι προγραμματική και με προοπτική ανασυγκρότησης μιας προοδευτικής σοσιαλιστικής παράταξης.

Είναι γεγονός ότι έχετε περάσει από δύο ή και τρεις φορές από τα νησιά του Αργοσαρωνικού στη μέχρι τώρα βουλευτική θητεία σας, οπότε έχετε μια σαφή εικόνα για το καθένα από αυτά. Ωστόσο, το ζητούμενο μάλλον είναι ένα: η περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη. Υπάρχουν κάποια πράγματα, που θα μπορούσαν να γίνουν άμεσα ώστε να υπάρξει περαιτέρω ανάπτυξη;

Δεν έχω περάσει απλά. Οι επισκέψεις μου στα νησιά του Αργοσαρωνικού, στην Τροιζηνία και στα Κύθηρα είναι επισκέψεις εργασίας. Προετοιμάζονται μήνες για να μην είναι «περατζάδα» και χαιρετούρες. Στην πρώτη μου επίσκεψη σε καθένα από αυτά, συνάντησα τους φορείς του νησιού. Μίλησα μαζί τους αναλυτικά για τα προβλήματα του νησιού, πως οι ίδιοι αντιλαμβάνονται την καθημερινότητα τους και τι θα έκανε τη ζωή τους πιο εύκολη και πιο δημιουργική. Τα προβλήματα αυτά αξιολογήθηκαν στη συνέχεια από μένα και τους συνεργάτες μου, και μέχρι τη δεύτερη επίσκεψή μου έγινε προσπάθεια επίλυσης, είτε με επαφές με τους αρμόδιους φορείς και υπουργεία, είτε με ερωτήσεις και αναφορές στη Βουλή. Και ούτω καθεξής.

Θα διαφωνήσω μαζί σας. Το ζητούμενο δεν είναι ευτυχώς ή δυστυχώς ένα. Είναι πολλά. Η ανάπτυξη των νησιών του Αργοσαρωνικού δεν μπορεί να πρέπει να είναι μόνο τουριστική αλλά να αφορά το σύνολο των τομέων στους οποίους το κάθε νησί παρουσιάζει συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ο τουρισμός είναι αναμφίβολα ο πρώτος τομέας. Αλλά δεν είναι άραγε για παράδειγμα και το φιστίκι στην Αίγινα; Δεν είναι το λάδι στα Κύθηρα; Δεν είναι και οι υπηρεσίες δημόσιου συμφέροντος στη διάρκεια όλου του έτους ώστε να έχουμε νησιά που κατοικούνται όλο το χρόνο και όχι μόνον κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου που ενδέχεται να είναι και 1-2 μήνες το χρόνο; Το μοντέλο των νησιών που στήριξαν την ανάπτυξή τους αποκλειστικά στον τουρισμό και στην οικοδομή είναι νομίζω ξεπερασμένο. Θέλουμε ποιοτικά νησιά με ολοκληρωμένη ανάπτυξη, με πλήρη νησιωτική ταυτότητα. Έτσι θα έχουμε και τουρισμό και ανάπτυξη. Τα άμεσα είναι επίσης πολλά. Για να πω ένα παράδειγμα. Ένα σφαγείο όπου θα μπορούν οι νησιώτες να σφάζουν τα ζώα τους για να μην τα μετακινούν ή να παρανομούν. Σχολεία για να στείλουν τα απιδιά τους, σχολεία στελεχωμένα με εκπαιδευτικό προσωπικό για να μην είναι τα παιδιά τους παιδιά ενός κατώτερου θεού. Υποδομές περίθαλψης για να μην ζουν στην ανασφάλεια ότι κάτι θα τους τύχει και δεν θα προλάβουν να τους μεταφέρουν. ¨Όλα αυτά και άλλα πολλά σχετίζονται με την ανάπτυξη.

Ο Πειραιάς αισθάνεται- και δικαίως- ότι εδώ και πολλά χρόνια δεν έχουν γίνει αναπτυξιακά έργα. Γενικότερα, δε, είναι εμφανής η έλλειψη μιας αναπτυξιακής στρατηγικής για την πόλη από την πλευρά του Δήμου. Ποια είναι η άποψή σας; Η πόλη μπορεί να κερδίσει το χαμένο έδαφος της ανάπτυξης;

 

Συμφωνώ απολύτως. Δυστυχώς η πόλη μας δεν είχε ποτέ όραμα και σχέδιο ανάπτυξής της. Και είναι ένας βασικός λόγος για το μαρασμό της. Οι πόλεις που δεν σχεδιάζουν το μέλλον τους, είναι καταδικασμένες. Και ο Πειραιάς δεν σχεδίασε ποτέ. Οι δήμαρχοι ήταν συνήθως «φυτευτοί». Κατά βάση κομματικές επιλογές προκειμένου να χρωματιστεί ο Πειραιάς μπλε ή πράσινος στο χάρτη των εκλογών. Η πλειοψηφία δεν είχε αυτοδιοικητική εμπειρία και αντιμετώπιζε αποσπασματικά και διαδικαστικά τα προβλήματα μιας μεγάλης πόλης που έπρεπε να ατενίσει με τόλμη και αποφασιστικότητα το μέλλον της. Καταντήσαμε να θεωρούμε καλό δήμαρχο αυτόν που μαζεύει τα σκουπίδια. Το αυτονόητο. Οι πολίτες του Πειραιά έχουμε επίσης ευθύνη. Γιατί ψηφίζαμε και συνεχίζουμε ενδεχομένως να ψηφίζουμε με κομματικά κριτήρια ενώ θα έπρεπε να κριτήριά μας να είναι πρωτίστως αυτοδιοικητικά.

Η πόλη θα μπορούσε να κερδίσει χαμένο έδαφος αναδεικνύοντας εκείνη τη δημοτική αρχή που θα παρουσίαζε στους Πειραιώτες ένα ρεαλιστικό και αναπτυξιακό πρόγραμμα για την πόλη. Τι θα κάνει συγκεκριμένα και με ποια χρηματοδότηση. Ποιες θα είναι οι προτεραιότητες; Πώς θα αξιοποιήσει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλης: την ιστορία της, τον πολιτισμό της, τη θέση της και το λιμάνι της για να ευνοήσει το εμπόριο και την οικονομική δραστηριότητα της πόλης. Πως σκοπεύει να εκμεταλλευθεί την κρουαζιέρα; Πώς θα ενισχύσει το εμπόριο; Ποια θα είναι τα έργα υποδομής της επόμενης πενταετίας προκειμένου να προσελκύσει όχι μόνον επισκέπτες αλλά και επιχειρηματίες; Ποια θα είναι η κοινωνική πολιτική του δήμου; Πώς θα κινηθεί στο θέμα της φτωχοποίησης του πληθυσμού και των αστέγων; Τι θα κάνει για να αποκτήσει εκ νέου ταυτότητα η πόλη του Πειραιά.

Προϋπόθεση για να κερδηθεί χαμένος χρόνος είναι πρωτίστως η δική μας συνείδηση του πολίτη και η ανάδειξη δημοτικής αρχής που θα έχει και όραμα και σχέδιο. Επεξεργασμένο.

 

Ευχαριστούμε πολύ

Για το Pireas2day.gr

Σταύρος Μαλαγκονιάρης